ی سر چشمه ی محبت

ای عشق واقعی
چگونه ستایشت کنم در حالی که قلبت از محبت بی نیاز است
چگونه ببوسمت وقتی که عشقت در وجودم جاری میشود
بگزار نامت را تکرار کنم نامت زیباست دلنشین است
چه داشته ای که اینگونه مراطلسم کرده ای
من اینگونه نبودم تو عشق را با من آشنا کردی
تو هوای دلم را با طراوت کردی
زمانی که با تو هستم به آسمان به بیکران برواز میکنم
پس بدان دوستت دارم گرچه پایان راه را نمیدانم

دوستت دارم چون تنهاترين ستاره ي مني

دوستت دارم چون تنهاترين مصراع شعر مني دوستت دارم

دوستت دارم چون به يک نگاه عشق مني

فكر خوب معمار و آفريننده است

حقيقت است يا رويا مي خواهم از اعماق وجودم فرياد بكشم.
اما اين سكوت مرگبار مانع ميشود
اكنون كه جنگ در درون من به پايان رسيده بيدار مي شوم
اما نمي توانم چيزي ببينم
چيز زيادي از عمرم باقي نمانده و اكنون هيچ چيز جز درد واقعيت ندارد
به اميد مرگ نفسم را در سينه حبس مي كنم
آه اي خداي من مرا بيدار كن
در تاريكي گرفتار شده ام و همه آن چيزي كه مي بينم ترس و وحشت مطلق است
نه قادر به زندگي هستم و نه مي توانم بميرم
در خود گرفتار شده ام
در جسمم اين پوسته نگهدارنده ام
مرگ بينايي مرا از من گرفته گفتارم را شنواييم را دست و پايم را
روح و جانم را....
و برايم زندگي در جهنم را باقي گذاشته
فرشته عدالت هتك حرمت شده حقيقت به قتل رسيده
و با نوار هاي سرخ رنگ لبانت را مهرو موم كرده اند
ديگر كارت تمام است زيرا
.............
مشكل ترين كارها اينه كه كسي بتونه حقيقت و همونطور كه هست بگه
.........
من از ميان همه نعمت هاي اين جهان انچه را برگزيده ام و دوست دارم